Op de markt in Paramaribo verkopen ze volop fruit, groente en verse vis die ze vangen in de rivier. Die rivier loopt achter de markt langs, dus dat is makkelijk. Die markt is fantastisch. Het ruikt er naar alles en het is er druk. Hij is enorm groot en deels overdekt. Ik kwam er bij ‘de Chinees’, zoals ze hier de supermarkt noemen, achter dat daar totaal geen versproducten verkocht worden. Die halen de mensen in Paramaribo dus allemaal op deze markt, de grootste van het hele Caribisch gebied. Een mooi record voor in de boeken 
Een tour door de stad
We krijgen vandaag een tour door de stad. Langs de oude koloniale gebouwen waarvan er een aantal op instorten staan. En andere juist weer prachtig gerenoveerd zijn. Het schijnt dat ze in Suriname het woord ‘onderhoud’ niet kennen (Dat heb ik van horen zeggen en totaal niet gefactchect). Dus ze doen niks aan de huizen tot ze deels instorten en dan worden ze gerenoveerd. Verder verdwijnen straatnamen die verwijzen naar Nederlandse helden hier langszaamaan en worden versurinamiseerd. Dit gebeurt ook met standbeelden uit de koloniale tijd.
We wandelen door de stad en bezoeken de volledig houten basiliek. Dat is #houtbouw 2.0. Inclusief unieke “glas-in-hout-ramen”.
Een echte Surinamer
We proeven schaafijs en ik koop een T-shirt met de tekst dat ik een echt Surinaamse man ben. Dat is een begin. Eens kijken of ik het de komende dagen hier ook echt kan worden. Zoals ik me eerder al een echte Rotterdammer, Cubaan en Sloveen voelde. Afgelopen zomer was ik een Bosniër en niet te vergeten alweer 10 jaar geleden een echte New yorker.
Morgen verlaat ik de stad en ga ik met mijn vrienden naar een plantage. Van daar reizen we verder het land in.
