Peddelen, peddelen, peddelen. Handen onder je borst. Opdrukken. Rechter voet op de plank. Linkervoet op de plank. Handen los. En surfen. Een stapje naar voren voor meer snelheid. Iets naar rechts om te sturen. En… spring en draai om andersom op je bord terecht te komen. Dat is een 180!
Surfen is leuk
Ja echt, we hebben afgelopen week tijdens een intensief surfkamp allevijf leren surfen. Als het goed ging, konden we zelfs een trucje op het bord. Maar veel vaker haalden we een nat pak en kwamen we in een soort wasmachinegolf terecht. Peddelen, peddelen, peddelen. Handen onder onze borst. Opdrukken. Neus van de plank schiet omlaag de golf in. En prachtig desoriënterend draaien we in de centrifuge van de klappende golf om even later met het zand in onze broek proestend weer boven water te komen. Surfen is echt leuk.
Montalivet
Een week geleden reden we naar Montalivet, een dorpje boven Bordeaux. Onderweg passeerden we de verbrande bossen en werden we continue ingehaald door brandweerwagens die op weg waren naar de smeulende resten van de gigantische bosbrand die hier zo heeft huisgehouden. Aan het eind van de middag arriveerden we op het kamp, waar we een luxe tent met echte bedden kregen toebedeeld. Wel in een tent, maar een stuk comfortabeler.
Zonsverduistering
Iedere dag krijgen we surfles en op woensdag doen we nog een heel leuk evenementje tijdens de zonsverduistering die hier net wat beter te zien is dan in Nederland, maar wel minder goed dan in Spanje. Sunsetsurf zonder echte sunset, maar met een verduistering. Best wel verbluffend tof. Een beetje groots en meeslepend zou ik zeggen. Met vanaf het strand redelijk zicht op de steeds kleiner wordende zon.
Noordwaarts
Na het surfkamp verlaten we met zand aan onze voeten onze vijfde bestemming. En hoewel we eerst nog een paar dagen naar Bordeaux wilden, besluiten we toch via Tours naar huis te rijden. Dus we rijden niet via de grote stad eerst zuidwaarts en vervolgens via een grote U-bocht Noordwaarts. We gaan direct Noordwaarts en varen dan over met de pond. En dat valt een beetje tegen…
De veerpond
Onderweg stoppen we nog even bij een bakker en rijden dan door naar de haven van Verdon. We rijden in een file naar de kassa en slagboom voor de boot. En precies bij onze auto zegt de caissière dat de boot vol is. Balen, want dat betekent 50 minuten wachten. We mogen in het wachtvak gaan staan brommen totdag opeens de slagboom weer open gaat. Er kan nog 1 auto bij. Juichend rijden we naar de boot tot de bootsman zegt dat wij met een karretje te lang zijn. En dus mag iemand anders, een Fransman, nog met de vroege boot mee. Gelukkig hebben wij de taartjes van de bakker nog en dan duurt het wachten eigenlijk helemaal niet lang.
De Garonne
Nog even een kort verhaal over de ronde cirkel en het thema van deze zomerse reis. In de Pyreneeën begonnen we één van de eerste dagen met een poging de Garonne over te steken. Gewoon op onze blote voeten over de stenen in het water. Later, bij Luchon doorbraken we de elementen door keihard te raften op het wilde stuk van diezelfde rivier. En vandaag voeren we met de pond over de 10 kilometer brede Gironde. De brede deltarivier waar op hetzelfde moment de Garonne en de Dordogne in leeglopen. En daarmee is de cirkel rond. Zo hebben we toch een soort rondje gemaakt.
