Een maand lang bivakkeerde ik op een berg in Lissabon. Nou ja, ik had er gewoon een appartement in de smalle straatjes van Bairro Alto. En die wijk ligt op hoogte. Bairro Alto is de ideale uitgaanswijk voor als je nog niet al te oud bent. Ik voelde me er dus niet altijd op mijn gemak. Maar ook voor de hogere leeftijden is er gelukkig vermaak, zoals een fantastische jazzclub, Jazz Bar Tantas. Verder naar beneden, richting het water, eigenlijk heel veel verder naar beneden, heb ik nog veel plezier gehad in de club ‘The Good, the Bad, and the Ugly’. Ook dat is dus een aanrader en terecht opgenomen in de leukste plekjes van Lissabon.
De beste Pastel de Nata in Lissabon
Natuurlijk heb ik een maand lang iedere dag Pastel de Nata gegeten. En het leuke van deze zoeternij (of zoete lekkernij) is dat de Portugezen het zelf ook gewoon dagelijks eten. Het is dus geen toeristending of iets van vroeger. Het is gewoon hoe wij stroopwafels eten. Maar dan iedere dag en verkrijgbaar op letterlijk iedere hoek van de straat.
Ik ben erg gecharmeerd van de Pastel de Nata van Castro. Dit fijne koffiezaakje vind je aan de Rua Garrett tussen Praça Luís de Camões en het winkelcentrum Armazéns do Chiado. Zij maken de pastel ter plekke en ze zijn de hele dag door supervers. Later ontdekte ik Manteigaria. Die kun je niet missen, want ze zitten door de hele stad. En regelmatig staat er een rij. Ook hier maken ze de eiergebakjes de hele dag vers.
Praça Luís de Camões
Praça Luís de Camões is een prachtig plein dat het einde van de wijk Bairro Alto en het begin van Chiado markeert. Hier vind je ook diep onder de grond de metro. Maar liefst 4 lange roltrappen brengen je naar de hal. Waarna je nog een trap moet afdalen om daadwerkelijk bij de metro aan te komen. Uiteindelijk is de metro vooral interessant voor lange afstanden. Bijvoorbeeld naar treinstation Oriënte, Sete Rios of Santa Apolónia, of het vliegveld. In het centrum reis je met de bus of de tram. En natuurlijk zijn vooral die schattige kleine gele trammetjes populair. Zo polulair, dat je in een lange rij moet wachten tot je tram 28 in kan. Mijn tip, neem tram 12. Die neemt bijna dezelfde route en is minder populair bij toeristen. En stap niet zoals iedereen op bij Martim Moniz, maar op het mooie Praça Luís de Camões. Je rijdt de route dan in tegengestelde richting.
Tram 28E of 12E
Tram 28 is beroemd als toeristentram die vanaf het plein Martim Moniz via de oude wijk Alfama naar het centrum met de winkelstraten rijdt. Tram 12 doet ongeveer dezelfde route. En de E achter het cijfer staat voor Elektrisch. Dan weet je dat ook maar. Zoals ik net al schreef is het handig om tram 12 vanaf Praça Luís de Camões te nemen.
Natuurlijk ben je niet in Lissabon voor de beste croissants, maar die verkopen ze er wel. En tram 12 komt er langs. Je stapt uit bij de Igreja de São Vicente de Fora, die ligt vlak bij het Pantheon waar ook een grote vlooienmarkt is (bekend bij toeristen, maar de waarheid is dat hij niet echt interessant is). Goed, voor die kerk vind je Fora Artisan Pastry. Een espressobar met fantastische croissants en waar regelmatig de tram voor de deur een paar minuten stilstaat omdat hij hier overgaat op enkel spoor en moet wachten op zijn tegenligger.
Alfama
In Alfama vind je het oude Lissabon. Veel van deze stadswijk heeft de aardbeving van 1755 overleefd en hier vind je dus nog smalle, kronkelige straatjes, steegjes en trappen. Veel trappen. Maar omdat deze wijk zo bijzonder is, is het ook erg toeristisch. Dat maakt het meteen minder leuk. Toch moet je deze wijk bezoeken, want het is de kern van Lissabon. Het centrum ligt beneden, aan de Taag. Maar hier op de berg is de stad ooit gesticht door de Feniciërs, de Romeinen en de Mooren die er ook de naam aan gaven. Eigenlijk alles in Portugal wat begint met AL, heeft een Moorse naam. Alfama, Algarve en noem maar op.
Dus ben je hier op de berg en heb je net een heerlijke croissant met een espresso op, dan wandel je verder naar Jardim da Cerca da Graça. Dit is een park met terrassen waar je heerlijk kunt uitrusten, van het uitzicht kunt genieten en… waar de kinderen kunnen spelen. Dat is fijn he! Even de tijd voor jezelf. Vlakbij dit park zit trouwens een heel leuk zaakje met een terras. Het heet La Lisbonera. En ik raakte ervan gecharmeerd omdat de ober er een 1988 Gullitshirt droeg. Hij had toevallig nog dreadlocks ook.
Als je met de tram verder rijdt, dan kom je op Praça Martim Moniz uit. Dit is op zich niet zo’n bijzonder plein, maar er zit verstopt nog wel een erg aardige rooftopbar. TOPO heet ie.
Tasca Baldracca
Tasca Baldracca is een restaurant aan de rand van Alfama. Ik heb er wekelijks gegeten omdat ik er de sfeer zo fijn vond. Je moet er wel voor reserveren en je moet op tijd voor de deur staan. Om 20:00 uur gaat hij open en je zult zien dat op dat moment alle gasten zich al buiten verzameld hebben.
Als de deur opengaat krijg je een tafel toegewezen en kun je gerechten kiezen van het krijtbord. Onder de noemer ‘fine dining is dead’ hebben ze de kaart zo simpel mogelijk gehouden. Ook de inrichting is basic, de borden zijn kapot en het bestek stelt niks voor. Maar het eten is fantastisch.
En schrik nou niet als de gastdame vertelt dat je alleen kunt kiezen uit bier, wijn en water. Want de wijn is er heerlijk. Dus: reserveer op tijd en laat je verrassen.
Het moderne centrum
Na het eten daal je via de trappen af naar het centrum. Dat ligt laag en heeft sinds de aardbeving van 1755 de vorm van een dambord met duidelijke blokken en rechte wegen. De wegen leiden aan de ene kant naar het Praça do Comércio en aan de andere kant vind de ontsluiting plaats via de Avenida da Liberdade, maar de Lisboeta noemen hem graag gewoon de Avenida.
Portugees keramiek
Hier in het centrum vind je naast de vele toeristenwinkels en ‘proppers’ die proberen hun restaurant vol te krijgen, een heel leuke keramiekwinkel. Als je graag echt Portugees keramiek wilt kopen, dan is dit jouw adres. Het heet Cerâmicas na Linha.
De geschiedenis van Lissabon
Goed, je loopt dus naar de rivier, naar de Taag. Eigenlijk loop je in lissabon altijd naar de rivier. Sterker nog, alle wegen lijken bij de rivier uit te komen. En daar, aan het Praça do Comércio vind je het Lisbon Story Centre. Misschien vind je dit toeristisch, maar het geeft een heel mooi kijkje in de rijke Portugese geschiedenis. Van de stichting van Lissabon op de vruchtbare heuvel aan de brede rivier, via het Portugese wereldrijk tot de herbouw van de stad na de allesverwoestende aardbeving. Er is zelfs een alleraardigste aardbevingsimulator, waarbij je zelf in de kerkbanken mag plaatsnemen alsof het de ochtend van Allerheiligen in 1755 is en de dominee net met de dienst wil beginnen. Dan beginnen de kerkbanken te schudden en zie je beelden van instortende kerken, gevolgd door een enorme tsunami die zich over de stad uitstort. Bezoek dit museum en begrijp de Portugese aard.
Met de trein naar het strand
Van Cais das Colunas, waar twee palen in het water staan en twee kleine strandjes zijn, loop je langs het water naar Cais do Sodré. Hier vertrekken de treinen naar de stranden van Cascais en Estoril. De perfecte plek voor een dagje in de zon. In Cascais at ik meerdere malen bij House of Wonders. Een vegetarisch restaurant met heerlijke in een oosters sausje gedoopte gerechten en met een Nederlandse eigenaresse. Dit restaurant is echt een aanrader.
Cais do Sodré
Maar goed, Cais do Sodré dus. Waar je heerlijk op bankjes aan de rivier kunt zitten, terwijl je de veerboten naar alle overkanten ziet vertrekken. Vlak achter dit treinstation begin Pink Street, te herkennen aan de roze geverfde straat. Het is een leuke uitgaansstraat voor het nachtleven. Pinkstreet loopt onder de Rua do Alecrim door. Deze Rua liep ik regelmatig omhoog, een echte kuitenbijter. Maar als je de weg volgt, kom je vanzelf weer uit bij Praça Luís de Camões. We zijn rond!
Igreja de São Roque
Praça Luís de Camões was voor mij echt een kruispunt. Achter me ligt de Taag. Rechts het centrum. En daar zijn we al geweest. Dus ik neem je mee verder omhoog. Rechtdoor dus. Daar komen we uit bij een klein pleintje waar een kerk aan staat. De kerk herken je van buiten niet, want hij is nogal sober. Het is de Igreja de São Roque. Het verhaal gaat dat toen de troepen van Napoleon lang geleden Lissabon veroverde en de koninklijke familie net met schepen gevlucht was naar Brazilië om Rio de Janeiro om te dopen tot hoofdstad van Portugal, de Algarve en Brazilië, de soldaten deze kerk links lieten liggen omdat ze niet door hadden dat er achter de sobere gevel prachtige schatten lagen. En daarom liggen die schatten er vandaag de dag nog steeds. Met een fantastisch beschilderd plafond, veel goud en schilderijen die niet met olieverf geschilderd zijn, maar ingelegd met mozaïek. Echt een bezoek waard.
Miradouro de São Pedro de Alcântara
Langs de kerk lopen we verder omhoog. De weg wordt wat smaller, want de kerk staat er eigenlijk niet helemaal handig. En door de nauwe doorgang moeten wel twee richtingen auto’s én een tram kunnen rijden.
Achter de kerk is de Miradouro de São Pedro de Alcântara. Wat mij betreft het mooiste uitzichtpunt van de stad. Als je verder wandelt kom je bij de botanische tuin. Maar die vond ik persoonlijk niet fantastisch. Eigenlijk genoot ik meer van de ruïnes die de tropische botanische tuin moeten voorstellen. Dus laten we daar naartoe gaan.
Wandelen van Lissabon naar Belem
We gaan terug naar Praça Luís de Camões. Achter ons ligt de Miradouro de São Pedro de Alcântara. Voor ons ligt de Taag. Links het centrum en dus gaan we rechts. Kind aan huis was ik bij Breakfast Lovers Misericórdia, waar ik de fijnste acaibowl van heel Lissabon at. Op de laatste dag in Lissabon schonk ik ze een klein bordje voor aan de muur. En die hingen ze meteen op aan een vrij haakje.
Een paar keer trok ik mijn wandelschoenen aan en liep ik vanaf hier richting Belém. Gewoon de trambaan volgen. Je komt dan langs het pompeuze São Bento Palace. En bovenop de berg de prachtige Basílica da Estrela waar tegenover een mooie tuin ligt. Vanaf hier hou ik iets links aan en wandel naar Tapada das Necessidades. Ondanks, of juist dankzij de verwaarloosde staat vond ik dit het mooiste park. Het is verwaarloosd, de paden zijn moeilijk begaanbaar en de gebouwen zijn dichtgemetseld. En het mooiste: er komt bijna niemand.
Costa da Caparica
We lopen verder naar beneden, naar de Avenida de Ceuta en het treinstationnetje. Hier zijn ook bushaltes en vanaf hier vertrekt de bus naar het stadsstrand aan de overkant van de rivier, naar de Costa da Caparica. Het leuke is dat deze bus over de enorme Ponte 25 de Abril rijdt. De stranden zijn heerlijk, maar in januari best koud. Wat wel leuk is in januari zijn de enorme golven van de woeste zee.
Jardim Botânico Tropical
Goed, we gaan verder. Langs de LX-factory, wat ik een beetje een touristtrap vind, maar waar je wel leuk kunt shoppen, eten en drinken. En dan door naar Belém. Naar de Jardim Botânico Tropical. Een oude tuin die vroeger de koloniale tuin heette, maar dat hebben ze omgetoverd tot tropisch. In deze vervallen tuin (op een of andere manier hebben de rauwe, onaangeharkte tuinen en parken mijn voorkeur) lopen pauwen rond en zie je de meest uiteenlopende planten en bomensoorten. Echt heel tof, maar niet uit te leggen. Je moet het zelf beleven en ervaren.
Portugese ontdekkingsreizigers
Als we dan naar het water lopen, staat daar een gigantisch monument, het Padrão dos Descobrimentos. Dit is een monument met alle Portugese ontdekkingsreizigers uit de tijd dat Portugal de wereld ontdekte en in kaart bracht. Lang voordat de Nederlanders, de Engelsen en de Fransen dat deden. Als je nog energie overhebt, kun je verder lopen naar de Torre de Belém. Een middeleeuwse toren die de zeelieden van weleer vertelden dat ze bijna thuis waren. Ik heb de toren niet bezocht en in plaats daarvan nam ik de tram terug naar Cais do Sodré.
Uitstapjes buiten Lissabon: Évora
Ik heb twee uitstapjes buiten Lissabon gedaan. Dat was een dagje met de trein naar Évora, waar ik een unieke romeinse tempel bezocht. Je komt er met de trein vanaf station Sete Rios. De trein voert je door oneindige kurkboomgaarden, wat al een belevenis op zich is.
Uitstapjes buiten Lissabon: Sintra
Een andere dag nam ik de trein vanaf station Rossio naar Sintra. Als je in Lissabon bent en je hebt wat tijd over, dan moet je eigenlijk altijd even Sintra bezoeken. Dit is zo mooi en sprookjesachtig. En je bent even de stad uit. De natuur in. Toen ik er was regende het de hele dag, dus wandelen zat er niet in. Maar wel bezocht ik er het paleis en dat was echt indrukwekkend. Vooral de schoorstenen van de oude keuken. Die moet je maar eens opzoeken.
Ook leuk om te doen in Lissabon
Tenslotte: drink een Ginjinha, een kersenlikeurtje. Dat doet iedereen in Lissabon, bijvoorbeeld aan het einde van de dag. Wij dronken hem graag bij het zaakje voor de Igreja De São Domingos, de uitgebrande kerk. Neem daar ook eens een kijkje binnen, je schrikt je rot 🙂
En ja, die pruik op de foto is inderdaad voor de carnaval. Maar voor carnaval hoef je Lissabon niet te bezoeken. Dat kun je beter ergens anders vieren.
Jardim do Alto de Santa Catarina
Tenslotte raad ik je aan om de Jardim do Alto de Santa Catarina te bezoeken. Een mooi uitzichtpunt met uitzicht over de rivier en de brug. Oh, nog eentje dan. Ben je met kinderen in Lissabon, ga dan ook naar het Oceanium vlakbij treinstation Oriente. Het is heel groot en heel tof (en kan heel druk zijn). Je kunt het ook combineren met de kabelbaan, maar dat zou ik niet doen. Die kabelbaan is echt niet boeiend.
