Chrisvanmarion.com
De mist trekt op na de hevige regenval

Ik ben in UNA, niet dat kaartspel, maar het grote natuurgebied in het grensgebied tussen Bosnië en Kroatië. Hier huren we een bungalow en word ik ‘s morgens wakker van de vrolijk kwetterende vogels. Dan zet ik 2 stappen naar de snelstromende Unarivier waar ik even mijn gezicht in het water dompel. Het heldere water kan ik zo drinken. En aan de boom naast me groeien appels voor het ontbijt. Is dit het paradijs?

Raften

Een heel stuk stroomafwaarts wordt de rivier wat wilder. Daar gingen we gisteren raften. Het was leuk, maar toch ook wel rustig. Het was meer genieten van de natuur dan het trotseren van het element snelstromend water. Heel anders dan vorige week op de Tara-rivier.

Keiharde regen

Daar begon het hard te regenen. Steeds harder. Tot er van die grote dikke druppels uit de lucht kwamen die ons volledig doorweekten en ons het zicht op de rivier ontnam. Vlakbij hoorden we het onweer rommelen en knallen. En ondertussen zaten wij in een rubberboot op de snelstromende rivier Tara. Te proberen met paddels ons eindstation te bereiken.

Bips op de rand en paddel in het water

De dag begon warm. In onze wetsuits zaten we in een hete landrover met een boot op het dak. Die 4×4 bracht ons over de hobbelige bergpassen naar het startpunt op de rivier. En daar gingen we. Met 10 mensen in een boot. De kinderen in het midden, maar Maud en Anna mochten even later toch meepaddelen. Met hun bips op de rand en de paddel in het water.

De stroomversnellingen waren cool en zo nu en dan werden we er goed nat van. Maar het tofste onderdeel was een korte stop waar we van een rots konden springen. Zo vanuit Montenegro de Bosnische rivier in. De Tara is namelijk een grensrivier. Ook Maud waagde onder luid applaus de sprong in het koude water.

Daarna ging het regenen. Echt keihard regenen. Maud had het over hagel, maar het waren gewoon supergrote druppels. En toen we de bui hadden getrotseerd ontstond er een magische damp boven de rivier en de oerbossen eromheen. Het had ons veel moeite gekost om hier te komen en dit te regelen. Maar het was allemaal de moeite meer dan waard!

Meer uit deze categorie:

Srananman in een boot

Met een boot in het zwampbos

Het is inmiddels donker en we gaan op zoek naar kaaimannen. Of waterkippen, zoals de Surinamers ze noemen. Ze worden hier veel gegeten en schijnen een beetje naar stevige kip te smaken.

Read More
Srananman in de boot

Een echte Surinamer is gemixt

We vragen onze chauffeur, die ons naar Frederiksdorp brengt, wat nou een echte Surinamer is. “Een echte Surinamer is gemixt” zegt hij. En ik denk dat dat ook zo is.

Read More