Deel 2…
Het zwampbos is fascinerend en de boottocht memorabel. We varen op volle snelheid door het kanaal langs de plantages. We passeren eerst de brug die we tijdens onze fietstocht over moesten steken. Achter de brug ligt een plank schuin tegen een dijkje aan. ‘Dat lijkt wel een schans’ zeggen we gekscherend tegen elkaar. Maar de boot maakt snelheid en vaart daadwerkelijk met een flinke vaart de schans op. Halverwege de weg omhoog komen we tot stilstand. We moeten uitstappen en met onze dikke spierballen de boot verder naar boven duwen. Achter deze dijk begint het moeras.
Blaffende honden bijten ook
Dat fietsen over die brug was trouwens wel bijzonder. Want na de regen verlieten we vanmiddag de steiger en reden we langs de kanalen en huizen van de voormalige plantages. Onderweg blaften er wat honden en op den duur liepen er twee honden hard blaffend een flink stuk met ons mee. Gelukkig fietsten we hard genoeg en konden ze ons niet bijhouden. En nu denk je natuurlijk dat blaffende honden niet bijten. Nou, terug in Frederiksdorp kwamen we twee vrouwen tegen die nog voor de regenbui aan het rondje begonnen. Een van de vrouwen werd behandeld aan een hondenbeet. Zo zie je maar, huisdieren zijn niet te vertrouwen.
Waterkippen in het moeras
Goed, terug naar het moeras. Het is inmiddels donker en we gaan op zoek naar kaaimannen. Of waterkippen, zoals de Surinamers ze noemen. Ze worden hier veel gegeten en schijnen een beetje naar stevige kip te smaken.
De grootsheid van het moeras is indrukwekkend. Bomen staan overal in het ondiepe water dat bijzonder warm is. De perfecte voedingsbodem voor insecten. En inderdaad. Op het moment dat we met de boot stil liggen komen de moerasmuggen en masse op ons af. De bootsman schijnt met zijn lamp in het rond, waardoor we boven het water zo hier en daar oogjes zien schitteren. Hij wil een kaaiman 
voor ons vangen, zodat we hem kunnen aaien. Maar we willen hem liever in het water laten. Beetje zielig om zo’n beestje een elastiek om zijn bek te doen en uit het water te tillen.
Slang op het dak
Terug in het resort krijgen we de barman, waar we nog als laatsten aan de bar zitten, zover dat hij met ons op safari gaat binnen het resort. Dan blijken er ook gewoon kleine kaaimannen in de vijver te zitten. En hangt er een slang aan het dak van de bar. Dat was het voor vandaag. Morgen varen we de Commewijne weer over en bezoeken we voormalige plantage De Peperpot.
Srananman
Oh ja, ik heb trouwens nog een leuk verhaal over het T-shirt dat ik in Paramaribo kocht. Weet je nog? Met de tekst dat ik een echte Surinaamse man ben. Nou, het is echt niet normaal hoeveel aanspraak ik daarop krijg. “Hé srananman!” Roepen ze dan. En ik maar uitleggen dat ik probeer een Surinamer te worden, maar het nog niet ben. Dan steken ze hun duim op.
