Je zou het niet zeggen, maar vandaag is het dinsdag 29 juli. Ik loop een beetje achter… met ‘over de muur’ uit de speakers vertrekken we uit Berlijn en gaan op weg naar Polen. Onze zomerreis begint nu echt.
Oost-Duitsland
Een vrachtwagenchauffeur vertelde me ooit dat het zo mooi is om door Oost-Duitsland te rijden vanwege de bossen. En hij heeft gelijk. De bossen zijn oneindig en de gladde snelwegen leiden ons direct naar de Poolse grens. In Polen herinnert niets meer aan de hobbelige Sovjetwegen. De nieuwe snelwegen zijn als een spiegel zo glad. Het landschap heeft iets Frans. Licht glooiende heuvels met oneindige akkers. En van die grote balen hooi. Of stro. Want het lijkt hier wel Oekraïne zoveel graan wordt er verbouwd.
Camping 130 in Jelenia Gora
Laat in de middag arriveren we in Jelenia Gora, op camping 130. Die campingnummers zijn een typisch Pools verschijnsel. Een overblijfsel uit het communistische systeem waarbij alle campings eigendom waren van de staat. Administratief was het dan handig om ze te nummeren. Veel campings hebben deze oude nummers gehouden. Het straalt betrouwbaarheid uit, vinden ze.
Karpacz
Morgen gaan we naar Karpacz voor een bergwandeling. En om de vaart er een beetje in te houden, ga ik meteen door…
Koud in Polen
Onze eerste nacht in de tent is meteen de koudste… die er bestaat denk ik. Hoewel de kinderen er weinig last van lijken te hebben. Misschien ben ik de enige koukleum. het leuke van camping 130 is dat het naast de supermarkt ligt. Dus letterlijk ernaast. Ontbijt halen is een kwestie van een paar stappen. Oh en de douches zijn fantastisch. Ik had gevreesd voor drie weken zonder sanitair. Of op z’n minst matig. Maar deze camping heeft zijn douches voorzien van regendouches. Met een onbeperkte hoeveelheid warm water. En dat heb ik hard nodig om weer op te warmen.
Wandeling
Karpacz is behoorlijk toeristisch. Met kraampjes en mensen die hun achtertuin verhuren als parkeerplaats voor een paar zlotty. We gaan hier met een skilift omhoog en bewandelen daar het gele, groene en blauwe pad. De paden zijn niet zo boeiend en omdat het bovenop de berg maar 3 graden is, gaan we niet tot de maximale hoogte. Uiteindelijk leidt ons pad naar de wang. Een houten kerk uit Noorwegen die origineel zonder spijkers gebouwd werd. Maar hier hebben ze hem toch maar voor de zekerheid met wat schroeven in elkaar gezet.
